ULU ÇINARIM

Ulu çınarım!!!

Gittin ya ansızın

Sensizliğin ortasında kaldım ıssız

Gölgende serinlerken kolların dı sığınağım

Duru sular gibi akıp gittin ya

Heybetin kaldı , hoş sada bu dünya’ya

Ulu çınarım!!

Kara gözlerinde soldu aksim çaresizim

Kİrpiğinin karasına asılı kaldım

Göz yaşımla yıkadım ak saçlarını

Öpüp , öpüp kokladım

Ellerini, kaşının karasını...

Ulu çınarım!!

Bilemedim son günmüş görüp göreceğim

Dualarla uyuttum ki dinlensin bedenin

Bilemedim,,,

Dönülmez bir yolun başıymış yolculuğun

Uğurlar olsun, uğurlar olsun...

Uu çınarım!!!

Babişim dev adamım, yenilmezim

Helal aşım ,azimkarım çilekeşim...

Bakakaldık arkandan gözümüzde yaşlarla

fidanların dizildiler boynu bükük,,,

Aldılar seni bizden koydular musallaya

Helal et hakkını! dediler,

Edilmezmi hiç? helal, helal olsun sana

Rabbim incitmesin seni ,sen hiç incitmedin bizi

Cennet olsun mekanın TOPRAK ÜŞÜTMESİN SENİ...

( 18 ocak 2011 kaybettiğim babam için)

*GÜL*

YOLLAR

Gelir mi gelmez mi bilmesekte

hep gözler dururuz ya gelecek olanı

Gözümüzü dikip de bakar kalırız yollara.

Hasretleri sarıp sarmalayıp

özlemle büyütüp

yollara salmışız sevdaları

Güneşi batırıp Ay’a yol verip de

hüznüne katıp karanlık kaldırımlara bakıp

ulamışız uç uca uzun ince yolları.

Kimi zaman kardan borandan kapanır

üşütür yürekleri geçit vermez

acımasız hoyrat uzayıp giden yollar.

*GÜL*

GİDİYORUM

Gidiyorum ardıma bakmadan

ağlamadan vedasız,

selamsız sabahsız

gidiyorum...

Alıştırdım yüreğimi hasretin zehrine

içe kanattım yaralarımı

dağladım tuz bastım

gidiyorum...

Anılardan bir avuç aldım

yüreğimin kuytusuna sakladım

ağlamadım acısız sancısız

gidiyorum...

*GÜL*

Kan oturdu yüreğime

dilim lal;

ellerim böğrümde kaldı yar!

Çıkmaz bir sokağın köşesinde çaresiz

ahlarımla kaldım sessiz

umudum asılı kaldı bir dikenli telde ..

Yokmu çare bu çaresizliğe

neden mahkum oldum sensizliğe?

bir yığın ah keşke var ellerimde ...

Korkularım var!

ben yine benimle kaldım bu alemde

nereden geldi bu kara bulut ya bu sağanak ne?

*GÜL*

NEREDESİN

Yine  akşam  oluyor

gözüm  yolda  kulağım seste 

öyle  tetikte  beklemekte  yüreğim

belki  bir  ses  bir  nefes  olurya...

neredesin !?

günler geçiyor  ömür  bitiyor

ama,, her  gün,, acı  bir  ilaç  gibi

derdime  çare  olacağı  yerde 

canımı  daha  çok  yakıyor

neredesin !?

umut  soluyor  gün  gün 

yangın  yeri  yüreğim 

alevler  aydınlatmıyor 

kör  gece  katran karası

inadına  ayaz,  üşüyor  ellerim

neredesin!?

her  soluk  ölüm  gibi yokluğun da

ne sen  varsın  nede  senden bir  iz 

arıyor  deli  gönlüm,,  isyanlarda yüreğim

köşe  bucak  yoksun!!!

neredesin!?

*GÜL*

EYLÜL

Hüznün rengi  Sarıymış kızıla çalan,

bak yaz bitti

Mavi solgun Gri

düşen yapraklarmış kapıyı çalan

sen sandım

Eylülmüş gelen ,

haber vermeden çekip gitmişsin benden...

*GÜL* 

GÜN

Gün kavuştu gece’ye, özlem ile


Bütün ışıklarını doladı gecenin boynuna

Ama,,,kendi kayboldu gecede…

Gece,,, çekti içine bir nefes gibi bütün günü

Fark edemedi günün öldüğünü…

Oysa,,, ne umutlar vardı günde ışık, ışık

Nasıl bir sevda çıkmazıydı ki,,,

Kavuşunca yok olan kararan solan,,,

Kara yazılmış ya yazı

Gün, gecenin koynunda derin uykuya daldı

Umutlar sabaha kaldı…

*Gül*04.05.2010